Depremde ‘garip’ bırakılan Hatay, ‘Bir Antakya Anlatısı’ ile yaşam buluyor: Yıkılmış kentin öyküsü

Bölgede sıklıkla dinlenen, sevilen ve saygı duyulan kişi Fairuz’un ta kendisiydi. Şarkı on saniye sonra durdu ama odadaki herkes Fairuz’un bundan sonra ne diyeceğini çok iyi biliyordu: “Söyle bana, anlat bana!/ Bana şehrimi anlat!/ Ya da önümdeki ağaçların arasından esen rüzgar/ Anlat bir ailemin, evimin hikayesi!/ Çocukluk komşumla ilgili uzun bir hikaye!” (Bana şehrimden bahset/İhkili Aan Baladi)

‘HAFIZINIZ KAYBOLURSA’…

“Yeşil dallarla size geliyoruz Antakya!” Geçişler sırasında Fairuz’un duygulu sesi yankılanırken sahnedeki anlatıcı gözleri yaşlarla dolan seyirciye şöyle diyor: Antakya’nın öyküsü, aşkları ve barış içinde yaşamasını bilen toplumsal yapısı eserin çoğunda şiirsel bir dille anlatılmıştır. Ve o karanlık geceyi ve sonrasında sahnede yaşananları da unutmadan yansıtıyor. Umutla: “Geri döneceğiz!” Unutulmamak için hissettiğimiz acıyı haykırıyor ve ekliyoruz: “Öyküleriniz, hafızanız kaybolursa, ölenlerin de payı olur”.

Canser Dayanır, yaklaşık bir saat süren performansında tonlama ve vurguları yerinde kullanarak, neredeyse hiç kayma yaşamadan övgüyü hak ediyor. Bir Antakya Hikâyesi yarın saat 19.00’da Antakya Serinyol Ahmet Gök tesislerinde, 18 Şubat’ta Adana’da, 20 Şubat’ta Mersin’de, 24 Şubat’ta Eskisehir’de, 5 Mart’ta Diyarbakır’da ve 19 Şubat’ta da Gaziantep’te sahnelenecek. Mart . 8.

İLHAM KAYNAĞI ‘ORONTES MENSURS’

Eserin yazarı Bilgin Neşe’ye soruyoruz: “Eseri 6 Şubat’tan sonra mı yazdınız?” söz konusu. Eserin doğuşunun depremden önce gerçekleştiğini ve şair Faris Kuseyri’nin “Oronte Prosa” adlı kitabından esinlenerek yapıldığını söylüyor. Ayrıca Kuseyri’ye metni tiyatroya dönüştürmek istediğini söylediğinde “Kitap senin, nasıl istersen öyle kullan” dediğini de ekliyor. Ancak depremde evlerinin ağır hasar görmesi nedeniyle uzun süre metin üzerinde çalışamadığını ve hayatta kalmak için mücadele etmek zorunda kaldıklarını söylüyor. Bunun da şöyle bir hikayesi olduğunu söylüyor: “Ağır hasar gören binaya yıkım izni verildikten sonra bize evdeki eşyaları kaldırmamız için süre verdiler. İlk işim bu eseri aramak, bulmak ve kaydetmek oldu. Hatta annem “Herkes çamaşır makinesi, bulaşık makinesi alıyor ama oğlumuz kitap çıkarıyor” diyerek benimle dalga geçti.

“HAYALLERİMİZİ KIRMADAN BIRAKMAYACAĞIZ”

Oyunun ortaya çıkmasında “Geri Döneceğiz” oluşumu önemli rol oynadı. Bilgin Neşe de o örgütün gönüllülerinden biri. Neşe, “Edebiyatçı, müzisyen, tiyatrocu, yönetmen… Çocukluğumuzda birlikte top oynadığımız, deniz kenarına gittiğimiz arkadaşlarımızla depremden sonra bu eğitim sayesinde tanıştık” diyor. Oluşumun daha sonra edebi, sanatsal ve siyasi bir direniş çizgisi olarak yaşamını sürdürmeye başladığını söylüyor ve ekliyor: “’Geri döneceğiz’ diyoruz ama sadece fiziki bir dönüşten değil, manevi bir geri dönüşten bahsediyoruz. kültürü, yaşam tarzı, hafızası ama her şeyi. Ve sadece Antakya’ya değil, Filistin’e de döneceğiz. İnsanlara ve insanların yarattığı güzel şeylere geri döneceğiz. “Şehrimiz enkaz altında ama hayallerimizi enkaz altında bırakmayacağız.”

Neşe, Antakya’nın her anlamda yağmalandığını belirtiyor. Demografik kaygıları olduğunu söylüyor ve şöyle açıklıyor: “Antakya yağmalanıyor. Binaların yıkılmadığı alanlar bile rezerv alanı ilan edildi. Antakya’da kimse bu durumdan rahatsız değil. Ama yağma sadece fiziki değil. bu hikaye yarışmasını düzenleyenler acımızı değerlendiriyor Bakın bir baba düşünün, depremde önce karısını uyandırıyor, karısı çocuklarına, çocuklar da annelerine koşarken o enkaz altında mahsur kalıyor. çocuklarının sesini duyar: “Baba kurtar bizi”, karısının sesini duyar: “Çocuklarımızı kurtar”, önce çocuklarının, sonra karısının sesi kesilir. O baba bir babadır. O bir hafta sonra enkazdan çıkarıldı… Bu acının karşılığı nedir? İşte bu yüzden her türlü yağmaya karşıyız. Sanat hiçbir zaman böyle olmadı. Bir şehir düşünün, her şey abluka altında. Turgut Uyar’ın da açıkladığı gibi “Büyük Ev” Bloğu”. Tüm hayatımız kilit altında. Bu noktada sanatçı bu ortamı bozmak için kalemini oynatmazsa, sessiz gevezelik ederse kaleminin ve sanatının canı cehenneme. Size acı bir örnek vereyim: Bir yönetmen arkadaşımdan duymuştum. Biz enkazla uğraşırken bazı kişiler drone ile görüntü topladı. Enkazdan can kurtardıktan sonra gerçekten Antakya için bir şeyler yapmak isteyenler bunu bir şekilde duyup şöyle dediler: “Görüntüler elimizde, şu kadar paraya veririz.” “Yağma türünden bahsediyorum.”

“Umudumuz uyanık”

Esere ilham veren şair Faris Kuseyri’ye soruyoruz: “Şiirlerinizin tiyatro gösterilerine kapı açması hakkında ne düşünüyorsunuz?” Eserin ilk kitabı The Prose of the Orontes’in teatral uyarlaması olarak görülebileceğini ancak depremin yarattığı şokun ister istemez metne yansıdığını söylüyor. “Diğer yazılarımın ve röportajlarımın da fayda sağladığını görmek beni çok mutlu etti. Michael Radford’un ‘Il Postino’ adlı eserinden ilham aldık diyelim: Şiir, ihtiyacı olanındır. Bunlar Asi’nin mensurudur. “Ortaya çıkan çalışma güzel ve doğru” diyor. Kuseyri ekliyor: “Evet, yıkılan Antakya’mızı anarak gideceğiz. Bu uzun yolculuğun ilk adımlarından birini ‘Bir Antakya Hikayesi’ ekibi ve onların sayesinde benim naçizane kitabım attı. Ne söylemeliyiz? Asi Oronte’miz dağlara tırmansın. Umudumuz uyanıktır.”

Yoruma kapalı.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More

Privacy & Cookies Policy
Ne Demek - Bursa son dakika - Ehliyet Sınavı Çıkmış Sorular - Paket Arıtma - Gebze implant diş - Kulis haber -
sesli sohbet elektronik sigara cam
Bebek Bakıcısı - Omegle - Sohbet Odaları - Omegla - Görüntülü Sohbet - Kaynak Otomasyon Sistemleri -
deneme bonusu radabet giriş Puff langstoninstitute.org gaziantep bayan escort antep escort